Dísu blogg
Saturday, December 31, 2005
Hæ hó kæru vinir......
Loksins, loksins skrifa ég smá á þetta blessaða blogg.. Vona að þið séuð ekki öll hætt að kíkja á það...
Mig langar til að óska ykkur gleðilegs árs, með takk fyrir allt gamalt og gott. Ég vona auðvitað til að sjá ykkur oftar á árinu sem gengur í garð eftir 14 tíma en á árinu sem er að líða, hvort sem það verður á Íslandi eða hér í Basel.
Við skötuhjú á Knöringerstræti erum búin að ansi löt á milli jóla og nýárs. Héldum reyndar 3 boð með tilheyrandi eldamennsku og uppvaski sem var bara rosa gaman (fyrir utan uppvaskið..., en mér leiðist nú fátt meira en heimilisstörf)og vorum sjálf boðin í 1 boð. Mér tókst þó að lesa eina jólabók og mæta pínupons í vinnuna, jú og lesa og undirbúa ferðina til B.A. Er búin að ganga frá grein sem ég ætla að senda inn til tímarits á eftir, á bara eftir að prenta hana út + vinna í gróðurhúsinu á eftir með minni harðduglegu og skemmtilegu aðstoðarkonu Annette. Mér tókst reyndar að pakka í gær mestöllu fyrir ferðina sem hefst kl. 8 í fyrramálið með lest frá Basel með viðkomu í Zurich, London og Madrid áður en flogið verður yfir hafið, jibbý. Það er nú ansi kalt í Basel þessa dagana, meira að segja snjór sem er fátítt hér í Basel og síðla kvölds getur orðið ansi kalt (þegar kyndingin er tekin af) og því var ansi skrýtið að pakka pilsum og stuttermabolum, jú og bikiníum í tösku. Vona að kroppurinn fái ekki of mikið sjokk þegar ég stíg í fyrsta skipti á S Ameríska jörð á mánudagsmorguninn á staðartíma (yfir 30 stiga hiti og sól...). Strákarnir (pabbi og brósi) taka allt með fyrir "heimildamyndina", videovél, innrammaða mynd af Haraldri frænda, vonandi íslenska fánann (ef hægt er að nálgast bréffána á öðrum dögum en 17. júní), ljóð sem langamma fékk þegar Haraldur dó og allar upplýsingar sem við höfum. Afi gamli býður svo spenntur yfir ferðasögunni enda hefur hann alltaf dreymt um að fara til B.A. til að finna leiði bróður síns. Við munum gista í mjög skemmtilegu hverfi og gistihúsið sem við verðum á er lítið og persónulegt og sérstaklega ætlað fyrir tangóunnendur enda tangókennsla innifalin í verðinu, haha! Claudia konan hans Gunnars nágranna er búin að gefa mér góð ráð um hvað maður á að sjá, og upplifa í þessari miklu heimsborg og ég hlakka því mikið til.
Knús og kossar til ykkar allra!
Ykkar Flakkaradís
Aðfinnslur-[ hefur/hafa tjáð sig.]
Loksins, loksins skrifa ég smá á þetta blessaða blogg.. Vona að þið séuð ekki öll hætt að kíkja á það...
Mig langar til að óska ykkur gleðilegs árs, með takk fyrir allt gamalt og gott. Ég vona auðvitað til að sjá ykkur oftar á árinu sem gengur í garð eftir 14 tíma en á árinu sem er að líða, hvort sem það verður á Íslandi eða hér í Basel.
Við skötuhjú á Knöringerstræti erum búin að ansi löt á milli jóla og nýárs. Héldum reyndar 3 boð með tilheyrandi eldamennsku og uppvaski sem var bara rosa gaman (fyrir utan uppvaskið..., en mér leiðist nú fátt meira en heimilisstörf)og vorum sjálf boðin í 1 boð. Mér tókst þó að lesa eina jólabók og mæta pínupons í vinnuna, jú og lesa og undirbúa ferðina til B.A. Er búin að ganga frá grein sem ég ætla að senda inn til tímarits á eftir, á bara eftir að prenta hana út + vinna í gróðurhúsinu á eftir með minni harðduglegu og skemmtilegu aðstoðarkonu Annette. Mér tókst reyndar að pakka í gær mestöllu fyrir ferðina sem hefst kl. 8 í fyrramálið með lest frá Basel með viðkomu í Zurich, London og Madrid áður en flogið verður yfir hafið, jibbý. Það er nú ansi kalt í Basel þessa dagana, meira að segja snjór sem er fátítt hér í Basel og síðla kvölds getur orðið ansi kalt (þegar kyndingin er tekin af) og því var ansi skrýtið að pakka pilsum og stuttermabolum, jú og bikiníum í tösku. Vona að kroppurinn fái ekki of mikið sjokk þegar ég stíg í fyrsta skipti á S Ameríska jörð á mánudagsmorguninn á staðartíma (yfir 30 stiga hiti og sól...). Strákarnir (pabbi og brósi) taka allt með fyrir "heimildamyndina", videovél, innrammaða mynd af Haraldri frænda, vonandi íslenska fánann (ef hægt er að nálgast bréffána á öðrum dögum en 17. júní), ljóð sem langamma fékk þegar Haraldur dó og allar upplýsingar sem við höfum. Afi gamli býður svo spenntur yfir ferðasögunni enda hefur hann alltaf dreymt um að fara til B.A. til að finna leiði bróður síns. Við munum gista í mjög skemmtilegu hverfi og gistihúsið sem við verðum á er lítið og persónulegt og sérstaklega ætlað fyrir tangóunnendur enda tangókennsla innifalin í verðinu, haha! Claudia konan hans Gunnars nágranna er búin að gefa mér góð ráð um hvað maður á að sjá, og upplifa í þessari miklu heimsborg og ég hlakka því mikið til.
Knús og kossar til ykkar allra!
Ykkar Flakkaradís
Friday, October 07, 2005
Hæ öllsömul,
Komst að því fyrir klukkutíma að sprautufælnin hefur ekkert elst af mér... Við Fríða vorum að láta bólusetja okkur fyrir allskonar pestum enda ég á leið til Argentínu og hún til Brasilíu. Úff, og ég þarf að fara aftur í næstu viku... En Tropeninstut sem sér um þessi mál hér í Basel fær samt broskarl frá mér fyrir frábæra þjónustu og góða ráðgjöf.
Annars er bara fínt að frétta. Við Gunni fórum ásamt garðyrkjumönnunum Edith og David til Ticcino (ítölskuhluta Sviss) fyrir 2 vikum í helgarferð. Við fórum á frábært svæði sem heitir Greina sem er staður sem fáir svisslendingar hafa komið til þrátt fyrir að allir vilji fara þangað. Það voru áform um að sökkva svæðinu undir miðlunarlón fyrir um 15 árum síðan en eftir mikla baráttu og loks þjóðaratkvæðagreiðslu var hætt við þau áform. Ég var afskaplega hrifin af þessu svæði og verð að segja að þar sá ég þá "ósnortnustu" náttúru sem ég hef séð í ölpunum. Við sáum líka steingeitur og þar á meðal 2 karldýr með stór og glæsileg horn. Við gistum í fjallakofa, borðuðum frábæran mat (sem er nú oft æði misjafn í þessum kofum) og drukkum grappa að hætti kantónunnar. Daginn eftir fórum við svo suður á slóðir pálmatrjáa við Lago Maggiore, nutum sólarinnar og gistrisni vina Edithar sem þar búa (en Edith bjó 15 ár við Lago Maggiore). Sem sagt alveg frábær ferð.
Í kvöld er svo föstudagsbjórkvöld hjá íslendingunum í Basel á "krotkaffinu". Erwin (vertinn á Café Imprimerie (krotkaffinu)) sagði mér að kannski væri von á Birni Roth í kvöld, syni Dieter Roths, það væri gaman ef svo verður.
Nóg í bili og góða helgi,
ykkar Dís
Aðfinnslur-[ hefur/hafa tjáð sig.]
Komst að því fyrir klukkutíma að sprautufælnin hefur ekkert elst af mér... Við Fríða vorum að láta bólusetja okkur fyrir allskonar pestum enda ég á leið til Argentínu og hún til Brasilíu. Úff, og ég þarf að fara aftur í næstu viku... En Tropeninstut sem sér um þessi mál hér í Basel fær samt broskarl frá mér fyrir frábæra þjónustu og góða ráðgjöf.
Annars er bara fínt að frétta. Við Gunni fórum ásamt garðyrkjumönnunum Edith og David til Ticcino (ítölskuhluta Sviss) fyrir 2 vikum í helgarferð. Við fórum á frábært svæði sem heitir Greina sem er staður sem fáir svisslendingar hafa komið til þrátt fyrir að allir vilji fara þangað. Það voru áform um að sökkva svæðinu undir miðlunarlón fyrir um 15 árum síðan en eftir mikla baráttu og loks þjóðaratkvæðagreiðslu var hætt við þau áform. Ég var afskaplega hrifin af þessu svæði og verð að segja að þar sá ég þá "ósnortnustu" náttúru sem ég hef séð í ölpunum. Við sáum líka steingeitur og þar á meðal 2 karldýr með stór og glæsileg horn. Við gistum í fjallakofa, borðuðum frábæran mat (sem er nú oft æði misjafn í þessum kofum) og drukkum grappa að hætti kantónunnar. Daginn eftir fórum við svo suður á slóðir pálmatrjáa við Lago Maggiore, nutum sólarinnar og gistrisni vina Edithar sem þar búa (en Edith bjó 15 ár við Lago Maggiore). Sem sagt alveg frábær ferð.
Í kvöld er svo föstudagsbjórkvöld hjá íslendingunum í Basel á "krotkaffinu". Erwin (vertinn á Café Imprimerie (krotkaffinu)) sagði mér að kannski væri von á Birni Roth í kvöld, syni Dieter Roths, það væri gaman ef svo verður.
Nóg í bili og góða helgi,
ykkar Dís
Wednesday, September 14, 2005
Hæ hó kæru vinir,
Það hefur svo mikið gerst síðast en ég skrifaði síðast (og enn meira á döfinni) að það er erfitt að byrja að blogga... enda veit maður ekki hvar maður á að byrja. Svo þarf ég líka að setja inn fullt af myndum en áður en ég leggst í stórskrif þá fékk ég þá flugu í höfuðið í gærkvöldi að kynna nokkrar persónur til sögurnar sem flest ykkar þekkið ekki en ég hef kynnst hér í Sviss og eru í sérstöku uppáhaldi hjá mér.
Sonja: er svissnesk en á kínverska móður. Sonja er alveg frábær, skemmtileg og hress og þegar ég fer út á lífið með henni kemst ég að því að Basel er algjör hreppur, enda þekkir hún annars hvern mann. Ég hrífst af Sonju því hún er ævintýragjörn og hefur svoldið spontantiat í sér.
Edith: er rúmlega fertug garðyrkjukona í grasagarði háskólans. Við kynntumst í námsferð í S Frakklandi á síðasta ári og höfum verið góðar vinkonur síðan. Edith hefur að mörgu leiti lifað óvenjulegu lífi og hefur margar skemmtilegar sögur að segja. Hún er altalandi á ítölsku enda bjó hún 15 ár suðrur í Ticcino; ítölsku kantónu Sviss. Edith var aðstoðarkonan mín í feltinu á síðasta ári og í sumar hjálpaði hún mér líka mikið. Við eigum því mjög góðar minningar, krúsandi á litla bílnum hennar um alpana. Edith er mjög gjafmild og er alltaf að gefa mér sérstaka hluti og kynna mér fyrir mönnum, málefnum og hlutum (s.s. mat). Edith er ein af þessum góðu manneskjum sem hefur mikla aðlögunarhæfni, t.a.m. fannst mér hún vera orðin íslensk í sumar efti að hún keypti íslensku lopapeysuna og staupaði sig með brennivíni (sem henni fannst í alvörunni gott!).
Pascal: kynntist ég í gegnum Fríðu en ég bjó með Pascal fyrstu vikurnar og mánuðina í Sviss, fyrst þegar ég leigði herbergið hennar Fríðu (meðan hún var á Íslandi) og síðar þegar ég leigði sjálf herbergi í kommúnunni á Schertlingasse. Pascal er afskaplega áhugaverð manneskja, hefur skemmtilegar skoðanir, sá besti kokkur sem ég hef nokkru sinnum kynnst (ég hef algjöra matarást á manninum) og hefur kynnt mér og fleirum fyrir óvenjulegum hliðum Baselborgar. Maður lendir alltaf í ævintýrum með Pascal... Pascal býr núna á Íslandi þar sem hann er að skrifa MA ritgerð í heimspeki og siðfræði og við söknum hans öll.
Magdlaina: kynntist ég í gegnum Fríðu og Pascal. Hún er eins og Pascal ein af þessum svisslendingum sem fylgja okkur íslendingunum (er ein af okkur!). Það er einfaldast að lýsa Magdlainu sem yndilegri manneskju, hún er bara algjör dúlla. Magdlaina býr líka á Íslandi þetta árið.
Thomas: í gegnum tíðina hef ég kynnst nokkrum mönnum sem ég tek ástfóstri við og ástæðan er sú að þeir minna mig svo á Sigurgeir Árna. Já, Thomas er mjög hávaxinn og hefur einhverja taxta sem minna mig alveg ótrúlega á brósa. Mér finnst því eins og Thomas sé bróðir minn og finnst hann þess vegna frábær. Síðast fréttist af Thomasi í saunu í Finnlandi þar sem hann var að byrja doktorsnám. Vonandi hittumst við bráðlega en við erum að plana gönguferð ásamt sameiginlegri vinkonu og mökum á næstu vikum.
Guy: er franskur garðyrkjumaður sem vinnur eins og Edith hérna í grasagarðinum. Guy hefur verið mér ómetanleg hjálp í feltinu í sumar. Það er alveg frábært að vinna með honum enda mjög þægilegur, skiptir ekki skapi, ótrúlega vinnusamur og hefur svo algjöra ástríðu af plöntum (sendi konunni sinni sms í hvert sinn sem við sáum merkilega plöntu).
Þetta er nóg í bili. Kynni ykkur fyrir fleirum síðar, þetta er bara byrjunin.
ykkar Alpadís
Aðfinnslur-[ hefur/hafa tjáð sig.]
Það hefur svo mikið gerst síðast en ég skrifaði síðast (og enn meira á döfinni) að það er erfitt að byrja að blogga... enda veit maður ekki hvar maður á að byrja. Svo þarf ég líka að setja inn fullt af myndum en áður en ég leggst í stórskrif þá fékk ég þá flugu í höfuðið í gærkvöldi að kynna nokkrar persónur til sögurnar sem flest ykkar þekkið ekki en ég hef kynnst hér í Sviss og eru í sérstöku uppáhaldi hjá mér.
Sonja: er svissnesk en á kínverska móður. Sonja er alveg frábær, skemmtileg og hress og þegar ég fer út á lífið með henni kemst ég að því að Basel er algjör hreppur, enda þekkir hún annars hvern mann. Ég hrífst af Sonju því hún er ævintýragjörn og hefur svoldið spontantiat í sér.
Edith: er rúmlega fertug garðyrkjukona í grasagarði háskólans. Við kynntumst í námsferð í S Frakklandi á síðasta ári og höfum verið góðar vinkonur síðan. Edith hefur að mörgu leiti lifað óvenjulegu lífi og hefur margar skemmtilegar sögur að segja. Hún er altalandi á ítölsku enda bjó hún 15 ár suðrur í Ticcino; ítölsku kantónu Sviss. Edith var aðstoðarkonan mín í feltinu á síðasta ári og í sumar hjálpaði hún mér líka mikið. Við eigum því mjög góðar minningar, krúsandi á litla bílnum hennar um alpana. Edith er mjög gjafmild og er alltaf að gefa mér sérstaka hluti og kynna mér fyrir mönnum, málefnum og hlutum (s.s. mat). Edith er ein af þessum góðu manneskjum sem hefur mikla aðlögunarhæfni, t.a.m. fannst mér hún vera orðin íslensk í sumar efti að hún keypti íslensku lopapeysuna og staupaði sig með brennivíni (sem henni fannst í alvörunni gott!).
Pascal: kynntist ég í gegnum Fríðu en ég bjó með Pascal fyrstu vikurnar og mánuðina í Sviss, fyrst þegar ég leigði herbergið hennar Fríðu (meðan hún var á Íslandi) og síðar þegar ég leigði sjálf herbergi í kommúnunni á Schertlingasse. Pascal er afskaplega áhugaverð manneskja, hefur skemmtilegar skoðanir, sá besti kokkur sem ég hef nokkru sinnum kynnst (ég hef algjöra matarást á manninum) og hefur kynnt mér og fleirum fyrir óvenjulegum hliðum Baselborgar. Maður lendir alltaf í ævintýrum með Pascal... Pascal býr núna á Íslandi þar sem hann er að skrifa MA ritgerð í heimspeki og siðfræði og við söknum hans öll.
Magdlaina: kynntist ég í gegnum Fríðu og Pascal. Hún er eins og Pascal ein af þessum svisslendingum sem fylgja okkur íslendingunum (er ein af okkur!). Það er einfaldast að lýsa Magdlainu sem yndilegri manneskju, hún er bara algjör dúlla. Magdlaina býr líka á Íslandi þetta árið.
Thomas: í gegnum tíðina hef ég kynnst nokkrum mönnum sem ég tek ástfóstri við og ástæðan er sú að þeir minna mig svo á Sigurgeir Árna. Já, Thomas er mjög hávaxinn og hefur einhverja taxta sem minna mig alveg ótrúlega á brósa. Mér finnst því eins og Thomas sé bróðir minn og finnst hann þess vegna frábær. Síðast fréttist af Thomasi í saunu í Finnlandi þar sem hann var að byrja doktorsnám. Vonandi hittumst við bráðlega en við erum að plana gönguferð ásamt sameiginlegri vinkonu og mökum á næstu vikum.
Guy: er franskur garðyrkjumaður sem vinnur eins og Edith hérna í grasagarðinum. Guy hefur verið mér ómetanleg hjálp í feltinu í sumar. Það er alveg frábært að vinna með honum enda mjög þægilegur, skiptir ekki skapi, ótrúlega vinnusamur og hefur svo algjöra ástríðu af plöntum (sendi konunni sinni sms í hvert sinn sem við sáum merkilega plöntu).
Þetta er nóg í bili. Kynni ykkur fyrir fleirum síðar, þetta er bara byrjunin.
ykkar Alpadís
Monday, July 25, 2005
Hæ og hó,
Hérna eru nokkrar myndir frá Ölpunum. Kristrún og Sturla voru í heimsókn í síðustu viku og voru með okkur Gunna á Furkaskarði og í kantónunni Wallis. Þarf núna að fara að sofa enda á leið til Íslands eftir 3 tíma.
Knús
alpadísin
Aðfinnslur-[ hefur/hafa tjáð sig.]
Hérna eru nokkrar myndir frá Ölpunum. Kristrún og Sturla voru í heimsókn í síðustu viku og voru með okkur Gunna á Furkaskarði og í kantónunni Wallis. Þarf núna að fara að sofa enda á leið til Íslands eftir 3 tíma.
Knús
alpadísin
Wednesday, July 20, 2005
Hae og ho,
Stutt kvedja fra Olpunum. Er asamt Gunna, Kristrunu og Sturlu i fjallathorpinu Zinal i kantonunni Wallis i S Sviss. Thau komu ad heimsaekja mig upp a Furkaskard a laugardaginn og voru dugleg ad hjalpa mer i feltinu. Vid gistum i herskalunum eins og venjulega upp a Furkaskardi og eftir einn vinnudaginn forum vid i frabaera brolt fjallgongu upp i 3099 m i storkostlegu vedri. Thid getid ekki imyndad ykkur fjallasynina uppi a toppnum, VA! Heldum svo nidur fra Furkaskardi a manudaginn i grenjandi rigningu og reddudum okkur gistingu i halffyndnu gistiheimili nidur i Wallisdalnum. Forum svo gaer til Lac du Moiry til ad vinna og erum nu ekki langt fra, i thorpinu Zinal eins og adur var getid. Fjallasynin herna er alveg rosalega flott og vid horfum a Bishorn, 4000 metra tindinn sem vid forum a sidasta haust. Gaman, gaman... Reyni ad setja inn alpamyndir sem fyrst.
Knus og kossar,
ykkar Alpadis
Aðfinnslur-[ hefur/hafa tjáð sig.]
Stutt kvedja fra Olpunum. Er asamt Gunna, Kristrunu og Sturlu i fjallathorpinu Zinal i kantonunni Wallis i S Sviss. Thau komu ad heimsaekja mig upp a Furkaskard a laugardaginn og voru dugleg ad hjalpa mer i feltinu. Vid gistum i herskalunum eins og venjulega upp a Furkaskardi og eftir einn vinnudaginn forum vid i frabaera brolt fjallgongu upp i 3099 m i storkostlegu vedri. Thid getid ekki imyndad ykkur fjallasynina uppi a toppnum, VA! Heldum svo nidur fra Furkaskardi a manudaginn i grenjandi rigningu og reddudum okkur gistingu i halffyndnu gistiheimili nidur i Wallisdalnum. Forum svo gaer til Lac du Moiry til ad vinna og erum nu ekki langt fra, i thorpinu Zinal eins og adur var getid. Fjallasynin herna er alveg rosalega flott og vid horfum a Bishorn, 4000 metra tindinn sem vid forum a sidasta haust. Gaman, gaman... Reyni ad setja inn alpamyndir sem fyrst.
Knus og kossar,
ykkar Alpadis
Saturday, July 09, 2005
Vesturströnd Norður-Ameríku!!
Loksins, loksins!!!! já, loksins læt ég vita af mér eftir margra vikna pennaleti.
Í þessu bloggi er ferðinni heitið til vesturstrandar N-Ameríku en þar dvöldum við Gunni 2 síðustu vikurnar í maí. Tilgangur ferðarinnar var að heimsækja Árna nokkurn Magnússon fiskifræðing, ævintýramann og nautnasegg sem hefur búið í henni Ameríku í mörg herrans ár en stefnir í víking til fyrirheitna landsins kalda í haust. Það var því ekki seinna vænna en að taka hús á kauða sem tók okkur fagnandi og af mikilli gestrisni (sjá myndir á heimasíðu Árna og frá okkur hér að neðan!).
Við dvöldum fyrstu dagana í góðu yfirlæti í hinu fræga "Skandinavian house" í Seattle (en þar býr Árni ásamt nokkrum öðrum skemmtilegum týpum og stóru bókarsafni (Árnasafni)) og skoðuðum hin ýmsu hverfi borgarinnar, borðuðum frábæran mat, fórum á "syttende mai" hátíð sem "vestur-Norðmenn" héldu í tilefni þjóðhátíðardags Norðmanna.
Eftir að vera búin að ná okkur af flugþreytunni, þá héldum við í 3-4 daga ferð til Olympíu skagans og Rainer fjalls. Á Olympíuskaganum tókum við fyrst hús á Makah indjánaættbálknum sem býr á NV hluta skagans. Í landi Makah þjóðarinnar er mjög gott safn um líf þessarar þjóðar frá því fyrr á öldum og fram til dagsins í dag. Mér þótti mjög athyglisvert að sjá hvað þessi strandþjóðflokkur á margt sameiginlegt með okkur Íslendingum; enda hefur hann lifað á gjöfum sjávars; fiskveiðum og hvalveiðum allt til dagsins í dag. Eftir að hafa drukkið kaffi hjá Makah þá héldum við í suður og inn í Olympíu-þjóðgarðinn þar sem við fórum í göngu og gistum eina nótt í tjaldi. Í Olympíu-þjóðgarðinum er t.a.m. magnaður tempraður regnskógur en gangan um hann var ævintýri líkust. Við tjölduðum inni í skóginum og sváfum þar ásamt ýmsum öðrum dýrategundum. Daginn eftir krúsuðum við suður á bóginn, skoðuðum fallega strönd Olympíuskagans og keyrðum í gegnum mjög svo sorglegan fæðingarbæ Kurt Cobains heitins, söngvara Nirvana. Dagurinn endaði svo á ekta móteli sem var eins og klippt út úr amerískri bíómynd og við vorum viss um að það væri lík í herberginu vinstra megin við okkur og einhver að stunda framhjáhald í herberginu hægra meginn. Daginn eftir kíktum við svo í þjóðgarð sem er kenndur við eldfjallið Rainier.
Eftir stutt stopp í Seattle var komið að seinni hluta ferðinnar, þ.e.a.s. til San Juan eyju (sem er í samnefndum eyjaklasa), Vancouver eyju og Vancouver. Árni kom með okkur til San Juan eyju en þar áttum við frábæran tíma saman. Við fórum í ævintýralegar og krefjandi kafanir í litlu skyggni og miklum straumi en kafanirnar og bátsferðin til háhyrningaeyju (Orca Island) var stórkostleg enda sáum við mikið af litskrúðugum krossfiski og ekki má gleyma skallaerninum sem var í flæðamálinu (aðeins nokkra metra frá okkur) með fisk í klónum. Eftir kafanirnar keyrðum við um eyjuna sem er aðallega er byggð af gömlum og mjög "ökológískum" hippum sem rækta vistvænt vín á sínum vistvænu ökrum langt frá skarkala borgarlífsins. Við gistum 2 nætur á eyjunni; í tjaldi niður við ströndina þar sem við fylgdumst með ferðum sela, fugla og kafbáts sem var aðeins nokkra metra frá okkur.
Eftir ævintýraferð til San Juan eyju, héldum við Gunni áfram til Vancouver eyju en Árni til Seattle. Á Vancouver eyju vorum við 1 nótt í hinni mjög svo bresku borg Viktoríu áður en við héldum til Vancouver borgar sjálfrar. Bátsferðin frá Vancouver eyju til meginlands Bresku Kólumbíu var meiriháttar enda veðrið mjög gott og útsýnið stórkostlegt.
Í Vancouver gistum við 2 nætur í góðu yfirlæti hjá Þóru Ellen og Helga. Við spjölluðum um heima og geima, borðuðum góðan mat og fórum í kynnisferð um Vancouver undir leiðsögn Þóru Ellenar. Síðustu dagar ferðarinnar var svo eytt í Seattle þar sem við fórum í síðasta partý Skandinavian House (nú mun húsið eignast nýtt líf sem dagverustaður gyðingabarna), ásamt því að fara í vínsmökkum og strandferð í nágrenni Seattle.
Eftir ferð mikilla upplifana og ævintýra var haldið til hinnar fjallóttu Sviss þar sem feltvinna í ölpunum beið. Sögum frá ölpunum, frá Heidi, afa og ostabændum bíða betri tímar.
Endilega tjáið ykkar, það væri gaman að vita hvort einhver les þetta blogg lengur...
Knús frá ykkar Ameríkudís
Aðfinnslur-[ hefur/hafa tjáð sig.]
Loksins, loksins!!!! já, loksins læt ég vita af mér eftir margra vikna pennaleti.
Í þessu bloggi er ferðinni heitið til vesturstrandar N-Ameríku en þar dvöldum við Gunni 2 síðustu vikurnar í maí. Tilgangur ferðarinnar var að heimsækja Árna nokkurn Magnússon fiskifræðing, ævintýramann og nautnasegg sem hefur búið í henni Ameríku í mörg herrans ár en stefnir í víking til fyrirheitna landsins kalda í haust. Það var því ekki seinna vænna en að taka hús á kauða sem tók okkur fagnandi og af mikilli gestrisni (sjá myndir á heimasíðu Árna og frá okkur hér að neðan!).
Við dvöldum fyrstu dagana í góðu yfirlæti í hinu fræga "Skandinavian house" í Seattle (en þar býr Árni ásamt nokkrum öðrum skemmtilegum týpum og stóru bókarsafni (Árnasafni)) og skoðuðum hin ýmsu hverfi borgarinnar, borðuðum frábæran mat, fórum á "syttende mai" hátíð sem "vestur-Norðmenn" héldu í tilefni þjóðhátíðardags Norðmanna.
Eftir að vera búin að ná okkur af flugþreytunni, þá héldum við í 3-4 daga ferð til Olympíu skagans og Rainer fjalls. Á Olympíuskaganum tókum við fyrst hús á Makah indjánaættbálknum sem býr á NV hluta skagans. Í landi Makah þjóðarinnar er mjög gott safn um líf þessarar þjóðar frá því fyrr á öldum og fram til dagsins í dag. Mér þótti mjög athyglisvert að sjá hvað þessi strandþjóðflokkur á margt sameiginlegt með okkur Íslendingum; enda hefur hann lifað á gjöfum sjávars; fiskveiðum og hvalveiðum allt til dagsins í dag. Eftir að hafa drukkið kaffi hjá Makah þá héldum við í suður og inn í Olympíu-þjóðgarðinn þar sem við fórum í göngu og gistum eina nótt í tjaldi. Í Olympíu-þjóðgarðinum er t.a.m. magnaður tempraður regnskógur en gangan um hann var ævintýri líkust. Við tjölduðum inni í skóginum og sváfum þar ásamt ýmsum öðrum dýrategundum. Daginn eftir krúsuðum við suður á bóginn, skoðuðum fallega strönd Olympíuskagans og keyrðum í gegnum mjög svo sorglegan fæðingarbæ Kurt Cobains heitins, söngvara Nirvana. Dagurinn endaði svo á ekta móteli sem var eins og klippt út úr amerískri bíómynd og við vorum viss um að það væri lík í herberginu vinstra megin við okkur og einhver að stunda framhjáhald í herberginu hægra meginn. Daginn eftir kíktum við svo í þjóðgarð sem er kenndur við eldfjallið Rainier.
Eftir stutt stopp í Seattle var komið að seinni hluta ferðinnar, þ.e.a.s. til San Juan eyju (sem er í samnefndum eyjaklasa), Vancouver eyju og Vancouver. Árni kom með okkur til San Juan eyju en þar áttum við frábæran tíma saman. Við fórum í ævintýralegar og krefjandi kafanir í litlu skyggni og miklum straumi en kafanirnar og bátsferðin til háhyrningaeyju (Orca Island) var stórkostleg enda sáum við mikið af litskrúðugum krossfiski og ekki má gleyma skallaerninum sem var í flæðamálinu (aðeins nokkra metra frá okkur) með fisk í klónum. Eftir kafanirnar keyrðum við um eyjuna sem er aðallega er byggð af gömlum og mjög "ökológískum" hippum sem rækta vistvænt vín á sínum vistvænu ökrum langt frá skarkala borgarlífsins. Við gistum 2 nætur á eyjunni; í tjaldi niður við ströndina þar sem við fylgdumst með ferðum sela, fugla og kafbáts sem var aðeins nokkra metra frá okkur.
Eftir ævintýraferð til San Juan eyju, héldum við Gunni áfram til Vancouver eyju en Árni til Seattle. Á Vancouver eyju vorum við 1 nótt í hinni mjög svo bresku borg Viktoríu áður en við héldum til Vancouver borgar sjálfrar. Bátsferðin frá Vancouver eyju til meginlands Bresku Kólumbíu var meiriháttar enda veðrið mjög gott og útsýnið stórkostlegt.
Í Vancouver gistum við 2 nætur í góðu yfirlæti hjá Þóru Ellen og Helga. Við spjölluðum um heima og geima, borðuðum góðan mat og fórum í kynnisferð um Vancouver undir leiðsögn Þóru Ellenar. Síðustu dagar ferðarinnar var svo eytt í Seattle þar sem við fórum í síðasta partý Skandinavian House (nú mun húsið eignast nýtt líf sem dagverustaður gyðingabarna), ásamt því að fara í vínsmökkum og strandferð í nágrenni Seattle.
Eftir ferð mikilla upplifana og ævintýra var haldið til hinnar fjallóttu Sviss þar sem feltvinna í ölpunum beið. Sögum frá ölpunum, frá Heidi, afa og ostabændum bíða betri tímar.
Endilega tjáið ykkar, það væri gaman að vita hvort einhver les þetta blogg lengur...
Knús frá ykkar Ameríkudís
Tuesday, May 17, 2005
Hae og ho!
Stutt kvedja fra Amerikunni! Erum i Seattle og erum buin ad skoda okkur adeins um, og hitta skemmtilegt folk. Forum a markadinn i gaer og keyptum thann besta lax (Kongalax fra Alaska) sem eg hef a aefinni smakkad (eldudum hann herna i Scan house i gaerkvoldi). Holdum til Olympiu skagans a morgun thar sem vid munum gista 2 naetur. Aetlum ad skoda tempradan regnskog og heimsaekja strandindjona aettbalk. Kikjum svo kannski a St. Helenu fjall eftir thad. Um helgina er svo planid ad fara til San Juan eyja thar sem vid aetlum ad reyna ad komast i tharaskogakofun. I seinni hluta ferdarinnar forum vid svo vonandi t til Vancouver og i vinleidangursferd her i Washington.
Jaeja best ad koma ser nidur i bae og skoda sig um. Meira sidar um Amerikureisu og fleiri reisur siduasta manudinn (namsferd til Tenerife og radstefnu i Potsdam/Berlin.
Knus til ykkar allra
HH
Aðfinnslur-[ hefur/hafa tjáð sig.]
Stutt kvedja fra Amerikunni! Erum i Seattle og erum buin ad skoda okkur adeins um, og hitta skemmtilegt folk. Forum a markadinn i gaer og keyptum thann besta lax (Kongalax fra Alaska) sem eg hef a aefinni smakkad (eldudum hann herna i Scan house i gaerkvoldi). Holdum til Olympiu skagans a morgun thar sem vid munum gista 2 naetur. Aetlum ad skoda tempradan regnskog og heimsaekja strandindjona aettbalk. Kikjum svo kannski a St. Helenu fjall eftir thad. Um helgina er svo planid ad fara til San Juan eyja thar sem vid aetlum ad reyna ad komast i tharaskogakofun. I seinni hluta ferdarinnar forum vid svo vonandi t til Vancouver og i vinleidangursferd her i Washington.
Jaeja best ad koma ser nidur i bae og skoda sig um. Meira sidar um Amerikureisu og fleiri reisur siduasta manudinn (namsferd til Tenerife og radstefnu i Potsdam/Berlin.
Knus til ykkar allra
HH
